Week-end chicas guapa!!

Liten tur på byen, enda med masse drinks og desse chicksa rusla heim i 5 tida lørdagsmorgon... Men det var ikkje vår feil! Me prøver jo å reisa frå baren, men blir sendt meir og meir øl til av gutar og barsjefar. Whots a gurl to do? We say; Bottoms Up, boys!

Well, som man reder, liger man, heiter det. Taxituren heim e jo eit mysterium og i tillegg tok eg den aleina, for så å høyra Trine rasande inn i leiligheiten fem minutt seinare heilt fortvila "Går da bra med deg, Gumba?" Trine har no samvit og då:) gojento

Paella for fyrste gong. "Eg ekje kresen, eg e berre skeptisk"

Og sån går no dagan...

Dette består egentli dagane våre i:
Laxing ved Middelhavet:
Drinks av variert *hikk* type:

Endå meir laxing og soling på strånde':

Og til slutt litt jobbing. Som i tillegg er i sola:

Me kan jo altså ikkje klage over livet her nede, om anna ikkje på ant enn einsformigheit. Men når tida kjem til at me tenkjer heim og lurar på kva alle gjer på, treng me berre 1) se på oppdateringar på Facebook og dermed se at ingenting har forandra seg, og 2) se på værmeldingen framover. Dette kurerar heimlegsel pronto! Har "oppdaga" ein restaurant rett attmed oss, type 40 eter, som har DEN gydde dealen, dei tilbyr deg ein tapa sammen med ølen eller vinen of your choise! Asså; ein øl og ein tapa på kjøpet til 2 euro. I kveld er det Erasmusfest og alle utvekslingsstudentar på Universidad of Almeria, frå alle land i Europa, skal på denne. Dette vert überkoolt, og me er excited! Skal nett berre legga inn ein siesta og ein vino tinto og tapas før me stikk :)

Kosa dekan masse i heimlandet, og ikkje tenk på oss, we will be fine!!!... men som sagt; send meir peng i tilfellet...hehe

Week-end tur til Roquetas

Etter ei hard arbeidsveka med to heile (8-14) dagar, har me innvilga oss ein tur til Linda i nabobyen. Bussen tok ein halv time og kosta ein tiar, og me fekk med oss masse spenning på vegen. Desse bussjåførane her nede e jo loco! Ikkje får du stiga ombord uten forhåndskjøpt billett, og blir dermed jaga ut att og bakerst i køen. Sjåførane diskriminerer heller ikkje, slik at gamle og uføre samt unge, søte og snille, vert skubba baklengs ned trappa og VAMOS! Men slike erfarne reisande som me er, hadde jo sikra oss denne gullpapirlappen før me stilte oss i kø, og var totalt overlykkelie for at me slapp ein pinleg scene.

Vèl framme i nydelege Roquetas og Linda sin überflotte leiligheit, så havna jo desse skjøgene på flasko og vidare på restaurant. Fy flaten så god mat dei har her asså. Me bestilte reker a la pil pil i spagetti og masse nam vin og øl. Skal sei jentene kan kosa seg.
Heilt uten hangover, bar det neste dag vidare på shopping og soling. Trur me traska rundt på senteret i nærare 3 timar før me var nøgde. Linda har eit grosse shoppingmekka to minutt frå heimen. Det er eg glad for at eg ikkje har, fordi mitt stipend hadde fått både armar og bein å gått på, og vart i kanskje to dagar. men men, her var med då fira jenter med vatn i både auger og munn av alle sko, kle, vesker og assecoirer (?). HEAVEN! Og etter tre timar hadde me berre pløyd gjennom den fyrste etasjen!
På kvelden lagde eg mat til gjengen, som mitt bidrag til husleiga denne helga. Me hadde kyllingfilet med serranoskinke rundt, kvitløk- og rosmarinmarinerte bakte potetbåtar, sjampingjong og fersk smørdampa aparges. Og seff med riojavin, øl og champis til. MmmMMmmm Heimturen i dag var vel serdeles interresant. Det var heller trongt om plassen i bussen, og meg og Trine satt på bakerste rad sammen med han fyren her. Ikkje veit eg om han veit kva "laustaus" er, men han tok seg den friheten å sitta å nikka og duppa av attmed meg. I kvar sving tenkte eg "no kjem han til å legga håve på skuldre mi". Frekkas! tenke seg til å sovna på jentene på den måten.
Blogger'n hard at work, kryssauga frå anten all tenkingen eller at me har opna vinflske numero dos? Jedna da..
Nei jentene skal såva og opp tidli på jobb i slummen. Another day, another no dollar!

...hørte foresten de var begynt å fyra heima?? Thats a shame :) Go natt under dyno, pusekattar!

Fyrste jobbedag!

Dette var ein oh-so-exciting day! herregud så mykje me får med oss. I dag har eg besøkt ein mann med lepra, der halve foten allerede var amputert og me skulle stelle såret. Der som klinikken er er det masse fattigdom, nesten alle er uten jobb, misbruke alkohol og drugs. Born og ungdom går ikkje/sjelden på skule, og mange blir gravide i ein alder av 13-16 år. Området der leprapasienten budde, har dei mange holer i fjellsida der folk bur. Holene har vert der i mange tusen år, og det har alltid budd folk der. Fattige folk.

Me har mellom anna sett masse injeksjonar, stellt sår, periodekontroll av gravide og masse meir. Trine sin kontakt snakka litt engelsk, mens min prata kun spansk og fransk. Det gjekk for det meste i fransk, noe som var ganske fruktbart :)

I Spania er dei ikkje så nøye med å skjerma pasienten inne på undersøkelsesromma. Trine skulle skifte eit kateter på ein eldre mann i går, når den eine etter den andre kjem inn på kontoret medan mannen ligg med pilten hengande ute. Me har jo lært at skjermbrett skal brukast flittigt, og i tillegg skal dører låsast. Men her kjem læraren frå universitetet inn å skal preike om laust og fast. Stakkars gamle mann med kateter. Hadde me gjort det heime hadde me fått kronisk utskjelling med påfølgande tinitus av kontaktsjukepleiar. Medan her er det nok å banke ein gong på døra og buse inn med alt mulig uviktig info.

Har lagt ut to bilder frå dagen vår. Det fyrste viser slumområdet med hola i fjellet der dei fattigaste bur. Det andre er IKKJE, repetert: IKKJE, for sarte, kristne sjeler med lettpåvirkeleg brekningsrefleks og kronisk insomnia! Don't say I didn't warn you, sissys!

Det kvite oppå foten som ser ut som ei lang strimle, er ligamentet som går frå tåa opp til ankelen og som gjer at du kan lea på stotåa. Denne dama lea på tåa medan eg rensa såret, and sure enough, fòr senen att og fram. Temmeli tøfft å se på viss du er av den litt makabre typen, som meg:)

We Be Leggy Blonds Now

Me har vert til frisør i dag. Etter ein lang dag på stranda i sol, masse vind og høge body-surfebølger, fant me ut at me trengte litt fjonging til fyrste dagen på jobb i morgon. Ja det skjer i morgon, asså! Men den oppdateringen kjem seinare. Altså, i dag var det frisørtid. Fekk masse sølvpapir i knollen, såg jo ut som aliens from aotaspace, og trudde ei stund me kunne ta inn radio... Me e stadig ikkje så flinke i spansk, men fekk yttra "klypp" "føn" og "striper" til jenta som dreiv salongen. Dette kan jo bli spennande, tenkte me. Det er alikevell tre mnd til me skal heim, så håret har jo vokse ut til dess. Men GOSJ, viss ikkje me vart noen lekkre chicas, så veit ikkje eg!

Check it aoot:

Fyrste kvelden pà nattelivet..

Venners leiligheit:

Etter à ha fàtt ein heidundranes bra plass à bu, jajja eg veit me har repetert det masse, sà var me soo klar for ein felles middag og noen glass vin. Eg tussla heim med tretti gnagsàr og Trine vandra vidare med gjengen til ein bar. Det ver vel da uhellet var ute, og Trine vart skyssa til legevakten med kutt i kneet fra ei knust flaske. Stakkars jento mi :* Nà eg vakna i dag og skulle lana kameraet hennar, lag ho i senga med bandasje og alle stiftane og blod og da heila! Men da var ikkje sà gale alikavell, for "han turnuslegen var jaekla fin, asso, trilla meg i rullestol og greier!!"

Mi casa es su casa..

Etter à ha traska rundt i Almeria i tusen timar, fannt me endeleg ein plass à bu! Me hadde bestemt oss den morgonen at "I dag finn me leilegheit, og den er perfekt for oss". Det hjalp vist à tenke slik, for den fyrste me sàg pà, var akkuratt slik me ville ha! Den er nerme stranda, 60m, har 3 soverom, kjokken, terasse og er fullt moblert. Det er i tilegg takvifter i alle rom. Den er mildt sagt just the way we likes it:)

Dama som eig huset er 70 og snakkar ingen engelsk. Me har hatt ordboka i fanget, prata fransk og italiensk og brukt fingara, armar og fotter for at me skal forstà kvarandre. Det har faktisk gàtt heilt fint! Me trur faktisk me har lert meir spansk desse dagane med ho, enn kva me hadde i eit spanskkurs. Me var pà restaurant à àt lunsj med ho og to venninner i gàr. Dama skal til Granada i tre mànadar, og me var hjerteleg velkomne. Sà ein helgetur dertil blir innlegt i planane framover.

Stàva:

Leiligheit... Fasan for eit strev!!

Å finna ein plass å bu i detta landet, skal vist visa seg å vera ein prøve på lik linja med å bestiga Hamalaya eller Lønahorgi etter ein våt lørdag. Etter ei hard, kald og kjeedeli natt på Gatwick, fekk me lik null søvn på flyet, etterfulgt av 10 timar husjakt i dag. Me har no vert vakne i ca 33 timar. Dagen har gått med på trasking og ringing rundt til alle som leiger ut i Almeria. Hjå dei fleste får me til svar at dei ikkje leiger ut for berre 3 mnd. Til slutt la me oss inn på eit ungdomsherberg i vill frustrasjon. Er no overtrøtte, men kampklare til vidare leiting i mårgon.

Universitetet er stort, og byen er ti gonger større enn me trudde, og det er ganske store avstander. Har leikt litt med tanken på å leiga scooter og/eller bil ein dag for å få litt oversikt.

men no må to stykk slarkne skjøger såva. Don't worry moms and dads, we will be fine! Men send meir peng just in case ;)

Avreise!!!

Då er dagen kome. ENEDLIG! I denne bloggen skal me rapportera heim frå Almeria, Spania, om sjukepleiarlivet. Det kjem oppdateringar frå reiser, masse bilder og generelt om livet som student på eit stort sjukehus på Solkysten.





Etter tre intense veker i lille-russland, med turnuslegar, jum-jum, kabal og ørten "eg kjeeeede meg", skal det bli sweet å reisa frå Odda:

...og fortsette livet (3 mnd av dei vertfall) her:

Me sitt no i London å venter på flyet til Almeria. Ingen av oss har sove noe særli i natt, og alle Stabucks'n me hiv innpå hjelper nok ikkje på denne nattesøvnen heller. Tenk så deili det blir å ligga med føttene i sanden og cava i glaset, kvar dag etter jobb! Me habla nada español, og dei know naating engles, så dette blir ein interessant praksis. Men som studentar har me jo blitt veldi flinke til å nikka, smila og sei "yes doctor". Og til kjekke turnuslegar; "Oh doctor, eg kjenner meg aldeles ør i toppen. Ta i mot meg no". Håpe denne gjeld world-wide :)

Men no ma me prova a sove litt i avgangahallen. Innsjekk er om 7 timar :)